Rustig, kalm en beheerst blijven in stressvolle situaties, bij tegenslag of op momenten dat je moet wachten. En dat dan, zonder gefrustreerd te raken. Koelbloedig blijven, ongeacht wat… Dat gaat me steeds beter af. Sterker nog, ik blijk op momenten te beschikken over engelengeduld en eindeloos begrip.
centrum bij mij in de buurt. Mensen die er wonen zijn in meer of mindere mate allemaal op zorg aangewezen. Er zijn mensen die buiten de maaltijden en verzorging om, redelijk zelfstandig kunnen wonen. En zich nog zelf kunnen verplaatsen, lopend, per rolstoel of scoot-mobiel. Anderen zijn volledig aan bed gekluisterd en komen hun kamer niet meer af... Eenmaal binnen in het woonzorgcentrum vertraag ik als vanzelf. Inmiddels heb ik vaste bewoners bij wie ik langs ga. Een aantal van hen leeft met dementie. Bewoners kunnen me 2, 10 of 100 keer hetzelfde vertellen of vragen. En toch kost het mij geen moeite om met hen in gesprek te zijn. Om verrast te reageren en vragen te stellen. En te doen alsof ik alles voor ’t eerst hoor. Ook met een bewoonster die te maken heeft met afasie, een taalstoornis als gevolg van niet aangeboren hersenletsel, heb ik manieren gevonden om te communiceren. Zo waardevol! Ieder mens heeft immers de behoefte om erbij te horen. Om zich gezien en gehoord te voelen. Ik ben blij dat wij daarin iets voor elkaar kunnen betekenen; ik voor hen. En zij voor mij… Al twee jaar sta ik zelf aan de zijlijn. Alle sollicitaties en netwerkgesprekken ten spijt, lukt het me niet om passend werk te vinden. Het is een situatie die mijn geduld, vindingrijkheid en mentale veerkracht test aan de grens van het gekmakende…
Geduldig zijn, geduld en begrip voor iets of iemand kunnen opbrengen, houdt voor mij zeker ook verband met ‘kunnen’ en ‘in staat zijn’. Door mijn huidige situatie, merk ik dat ik steeds minder geduld en begrip heb voor de overheid… bestuurders; mensen met, naar ik aanneem, gezond verstand, die kortingen op zorgvoorzieningen voor ouderen en chronisch zieken nodig achten. Verhoging van de AOW-leeftijd. Verkorten van de WW en bezuinigen op de WIA. Maar tegelijkertijd miljarden pompen in de oorlogsindustrie en in crises die er niet zijn. Een overheid die regelingen en systemen optuigt, zó log en ondoorzichtig, dat mensen die op hulp aangewezen zijn en erin belanden, er volledig in vermorzeld worden. Een ontluisterend voorbeeld daarvan is de toeslagenaffaire die gezinnen compleet ontwricht heeft. En waarvan een groot aantal kinderen, dat toentertijd uit huis is geplaatst, nog steeds niet terug is bij de ouders… Over die bestuurders… Op de site van de rijksoverheid is te lezen dat het salaris van de MP en ministers ⇔ 205.991,- per jaar bedraagt, inclusief 8% vakantiegeld en 8,3% eindejaarsuitkering. Een vaste onkostenvergoeding en een aantal andere tegemoetkomingen en voorzieningen buiten beschouwing gelaten, evenals de gewenste 18% loonsverhoging. Dat komt neer op ⇔ 17.165,92 per maand. Mijn WIA-uitkering afgelopen jaar, was minder dan dat maandbedrag, maar dat terzijde. Bestuurders die dik ⇔ 17.000. per maand te verteren hebben, eten geen boterham minder vanwege boodschappen die almaar duurder worden. Ze houden de kachel niet op 15 graden om de stijgende energieprijzen het hoofd te kunnen bieden. En ze zouden amper iets merken van de geplande verhoging van het eigen risico voor de zorgverzekering. Dat mensen die zo buiten de realiteit leven, beleid maken dat verstrekkende gevolgen heeft voor mensen, ondernemers in situaties die raken aan bestaanszekerheid, kan ik steeds lastiger rijmen.
Ik zou het geen gek idee vinden wanneer beleidsmakers, voor ze in functie treden, eerst een jaar stage lopen tegen het minimumloon. Ze zijn daardoor automatisch aangewezen op regels, systemen en voorzieningen die de overheid voor burgers in die situatie heeft opgetuigd. Het zou mij benieuwen wie van hen dat zou redden. Respect, voor wie na zo’n jaar veerkrachtig, optimistisch en geïnspireerd van start zou gaan in de nieuwe functie. En beleid zou ontwikkelen dat voor mensen het verschil maakt.
Ik zou benieuwd zijn welke zaken met voorrang zouden worden opgepakt en hoe. Ik zou razend nieuwsgierig zijn. En geduldig afwachten wat daaruit kwam…
Sanne Verhoef
